Önsöz
Kalem ile bağımızın henüz ilkokula gitmediğim dönemde başladığını birçok yazımda, tv programında, belgeselde anlattım. Onunla sadece bir cisim olmanın ötesinde bir dostluğumuz var. Bu nedenle kalemlerim sadece bir nesne olarak koleksiyondaki yerinde durmaz. Onlar, sevilesi, okşanası ve hatta sohbet edilesi şeylerdir. Sebebini az sonra arz edeceğim.
Kalem ile ilgili ilk kitabımda (Altıncı Parmak) tarafımdan kaleme alındı, TRT tarafından 4 bölümlük belgesel haline getirilip yayımlandı. Onunla ilgili birçok dergide yazı ve röportajlarım yayımlandı.
Tamamda, bunlar beni pek tatmin etmiyordu.
Farklı farklı coğrafyaları gezince gördüm ki en fakirinden en zenginine ülkelerin, toplumların anlam yükledikleri şeyler, nesneler, binalar, cafeler, mekanlar, binalar vs. çok önemli idi. O şeyi önemli kılan ise onu kullananın kimliğinde gizli.
Mesela; St. Petersburg’da Puşkin’in karısına musallat olan Fransız Yüzbaşı George Charles d'Anthès ile düelloya gitmeden önce son kahvesini içtiği Literary Cafe onun bir balmumu heykelini koymuş ve bugün yerli yabancı bütün turistlerin uğrak yeri halindedir. Ayrıca Puşkin’in vefat ettiği evi müze yapılmış, paralı olan müzeye girişte her zaman kuyruk vardır. Sadece Puşkin’in çalışma masası, kütüphanesi ve kalemini görmek için insanlar kafile kafile gelmektedirler.
Aynı şekilde Dostoyevski, Tolstoy, Cengiz Aytmatov, Mozart, Beethoven, Churchill, Bahtiyar Vahabzade ve daha nicelerinin kullandıkları malzemeleri, yaşadıkları yerleri görmek için dünyanın her tarafındaki bu tür mekanlar cazip mekanlardır.
Buradaki mesele kullanılan o malzemelerin maddi değeri değildir. Eğer öyle olsaydı Şevçenko’nun kalemini görmek için buradan kalkıp Kiev’e gitmezdim. Zira yerde görseniz almayacağınız bir kalemdir.
Bu tür örnekleri çoğaltmamız mümkündür.
Onları değerli kılan, zamanında onu kullanan insanların değerinden kaynaklanmaktadır. Hani denir ya Şeylerin Dili ya da Nesnelerin Ruhu. İşte o şeylere değer katan da onların yaşanmışlıklarıdır.
Bu nedenle, kalem ile hemhal olan birisi olarak ünlülerin kullandığı, önemli şeyler yazdıkları ya da imzaladıkları, dünya savaşı gibi tarihin akışını değiştiren kalemleri, sanat, edebiyat, siyaset ve bilim alanında önemli işlere imza atmış kalemlerin peşine düştüm. Doğrusu 30 yılı aşkın bir süredir kalem ile hemhal olmanın getirdiği birikimle 40 kadar önemli şahıslara ait kaleme sahip olduğumu itiraf etmeliyim.
Bir kalem sohbetinde Nabi Avcı ağabeyin bunları yazmam gerektiği cesaretini verince, Vav Tv’deki keyifli bir kalem programı sonrası kıymetli kardeşlerim İbrahim Altay ve Mustafa Akar da teşvik edince “doğru bir projedir” dedim ve yazmaya başladım. Her bir kalemimin kısa birer künyesinin olması, kimden geldiği, nerelerde kullanıldığı bilindiği için bu çalışmayı yapmak zor olmayacaktı.
Ayrıca, yurtdışına gittiğimde ilk merak ettiğim yer, bu tür kalemleri barındıran mekanlar olması da işimi kolaylaştıran başka bir unsur olmuştur.
Emanetçisi olduğum tarihi kalemleri yazarken, aynı zamanda az önce bahsettiğim gibi dünya tarihinde de önemli yeri olan kalemleri (bir kısmını) yazmamak olmazdı.
Yazdım…
Her biri bir yaşanmışlığı anlatan bu şirin şeylerin dili olsa neler anlatırlardır diye düşündüm ve o formatta aldım kaleme. Önce onu tutan parmakların sahibinin kim olduğunu, önemini, yaptıklarını, tarihselliğini anlattıktan sonra esas öznemiz olan kalemi anlattım. Bende olanlarda sıkıntı yoktu. Fakat olmayanları önce sergilendiği mekanlara gittim. Kalemin fonksiyonel olduğu dönemin havasını solumak ve sonra onu resimlemek…
Her bir kalemin anlatımını 3-4 sayfa ile sınırlandırdım. Zira okuyucu tarihi yazan bu kalem ile ilgili bilgileri edinirken sıkılmadan keyifli bir deneme okusun istedim.
Çalışmaların bir kısmı Sabit Fikir dergisinde Kalem Hikayeleri başlığı ile yayımlandı. Doğaldır ki dergi yazısı ile kitap çalışması formatı farklı idi.
Bütün kitaplarımda olduğu gibi, bu çalışmada da yazılar önce A4 ölçüsünde özel yaptırdığım Tomeo River kağıtların kullanıldığı deri ciltli defterime yazıldı. Daha sonra bilgisayara aktarıldı.
Kalem severlere keyifli okumalar dileği ile…
